17 اکتبر 2019 بدون نظر

آی پی آدرس یا همان پروتکل اینترنت،از  یک سری اعداد تشکیل شده است که این اعداد در کنار هم، آدرس آی پی را تشکیل می دهند. این آدرس اینترنتی، برای شناسایی سیستم ها و هر وسیله دیگری که در یک شبکه مبتنی بر پروتکل TCP/IP کار می کنند، استفاده می شود. آی پی آدرس دارای کلاس های مختلفی است که هر یک ویژگی های خاص خود را دارند. در ادامه شما را با آدرس آی پی و انواع مختلف آن آشنا خواهیم نمود.

آی پی آدرس چیست؟

آی پی آدرس که مخفف کلمه Internet Protocol Address است، یک عدد آدرس 32 بیتی است که به همه سیستم ها، دوربین های مدار بسته، پرینترها، موبایل و هر آنچه که به یک شبکه و به دنیای اینترنت متصل می شود، اختصاص پیدا می کند.

این آی پی آدرس باعث می شود تا دستگاه ها در شبکه و اینترنت با این شماره منحصر بفرد شناخته شده و بتوانند در شبکه های مبتنی بر TCP/IP به رد و بدل کردن اطلاعات بپردازند. در واقع با گسترده شدن استفاده از اینترنت، روزانه میلیون ها سیستم به اینترنت متصل می شود و شناسایی این دستگاه ها بدون آدرس آی پی کاری غیر ممکن است. IP Address از چهار عدد 8 بایتی که در بازه 0.0.0.0 تا 255.255.255.255 است تشکیل شده است و این اعداد با قواعد خاصی در کنار هم قرار گرفته اند. آدرس های آی پی به دو نوع IPV4 و IPV6 تقسیم می شوند.

آی پی IPV4

IPV4 آی پی آدرسی است که از 32 بیت تشکیل شده است و زمانی که ما درباره آدرس آی پی حرف می زنیم، منظور همین IPV4 است. این نوع از آی پی آدرس به نسخه چهارم از IP Address اشاره دارد و طبق آمارها، حدود 96 درصد از دستگاه ها برای آدرس دهی از همین نسخه آدرس آی پی استفاده می کنند. برای نشان دهی آدرس آی پی در دنیای واقعی از اعداد دسیمال استفاده می شود. در این نسخه از آدرس آی پی، 4 عدد هشت بیتی مانند x.x.x.x در کنار هم قرار گرفته اند. هر 8 بیت می تواند از 0 تا 255 باشد. این 4 عدد هشت بیتی، نشان دهنده شماره شبکه(Network ID) و شماره میزبان(Host ID) می باشند. این دو قسمت در کلاس های مختلف آی پی با هم تفاوت دارند اما همیشه ابتدا شماره شبکه می آید و اعداد بعدی نشان دهنده شماره میزبان می باشند. در واقع زمانی که دو سیستم به یک شبکه وصل می شوند، شماره شبکه یا همان پیشوند آنها یکی است و پسوند یا همان شماره میزبان آنها با هم متفاوت است. اما زمانی که دو سیستم به دو شبکه متفاوت متصل می شوند، پیشوند و پسوند آن ها نیز با هم متفاوت است.

آی پی IPV6

با افزایش سیستم های متصل به اینترنت و شبکه و کمبود تعداد آدرسهای آی پی، نسخه 6 آدرس آی پی بوجود آمد. این نوع آی پی آدرس از 128 بایت تشکیل شده است. در واقع IPV6 از 8 قسمت 16 بیتی تشکیل شده است که این قسمت ها با علامت : از هم جدا شده اند. برای نشان دهی آدرس آی پی IPV6 از اعداد هگزا دسیمال استفاده می شود. بنابراین هر قسمت در IPV6 ، از بازه 0000 تا FFFF می تواند باشد. بنابراین با IPV6 می توان تعداد 6 برابر بیشتر از IPV4 آی پی آدرس یکتا تولید نمود.

کلاس A آی پی آدرس

آدرس های آی پی به کلاس های مختلفی تقسیم می شوند که هر یک از این کلاس ها ویژگی های خاص خود را دارد. آدرس آی پی کلاس A برای شبکه های خیلی بزرگ استفاده می شود. در این نوع آدرس دهی، 8 بیت اول آدرس آی پی به شماره شبکه( Net Id) اختصاص یافته است و 24 بیت بعدی به شماره میزبان (Host ID) تخصص یافته است. در واقع شما می توانید به تعداد 2 به توان 24 عدد آی پی آدرس مختلف داشته باشید که این تعداد آدرس آی پی برای شبکه های وسیع و بزرگ قطعا کافیست.

کلاس B آی پی آدرس

آی پی آدرس کلاس B  برای شبکه های متوسط به کار برده می شود. در واقع تعداد سیستم هایی که توسط این نوع کلاس می توانند آدرس دهی شوند، خیلی کمتر از کلاس A است. در کلاس B، 16 بیت اول به شماره شبکه و 16 بیت بعدی به شماره میزبان اختصاص یافته است. در واقع می توان 2 به توان 16 عدد آدرس آی پی توسط این کلاس تولید نمود.

کلاس C آی پی آدرس

آی پی آدرس کلاس C برای شبکه های کوچک تر مورد استفاده قرار می گیرد. در این نوع آدرس دهی، 24 بیت اول به شماره شبکه و تنها 8 بیت آخر به شماره میزبان اختصاص پیدا می کند. در حال حاضر بسیاری از ادارات و ارگان ها از همین کلاس C برای آدرس دهی سیستم های متصل به شبکه استفاده می کنند زیرا 256 آدرس آی پی مختلف را می توان توسط این کلاس آی پی شماره گذاری نمود و برای شرکت های کوچک همین تعداد کفایت می کند.

کلاس D و E آی پی آدرس

کلاس های D و E کاربردی کاملا متفاوت تر از سایر کلاس های آی پی آدرس دارند. کلاس E برای پخش همگانی یا multicast استفاده می شود و کلاس E نیز برای کارهای علمی و تحقیقاتی در نظر گرفته شده است و به صورت رزرو شده است. باید بدانید که آدرس آی پی 0.0.0.0 به صورت شبکه پیش فرض است و آدرس 127.0.0.1نیز به صورت loopback است و اگر شما آدرس آی پی خود را فراموش کرده باشید، می توانید از این آدرس آی پی استفاده کنید.

آی پی داینامیک و استاتیک

آدرس های آی پی تخصص یافته با سیستم ها، به دو دسته استاتیک و داینامیک تبدیل می شوند. آی پی آدرس داینامیک، آدرسی است که پس از هر بار اتصال دستگاه به اینترنت به آن اختصاص می یابد. در واقع آدرس های داینامیک توسط برخی از سرویس دهنده ها خریداری شده و آن ها این آدرس ها را به صورت چرخشی به سیستم های متصل به اینترنت اختصاص می دهند. در طرف دیگر آدرس های آی پی استاتیک وجود دارند که همیشه ثابت هستند و با هر بار وصل شدن سیستم به اینترنت، این آی پی آدرس هیچ تغییری نخواهد کرد. معمولا آی پی های استاتیک به سرورها تخصیص داده می شوند. آی پی های استاتیک برای کامپیوترهایی که دورتر هستند، یک راه قابل اعتماد و بسیار ساده برای ارتباط هستند. آی پی های استاتیک شامل اطلاعاتی همچون کشور، قاره، استان، منطقه و شهری می باشد که کامپیوتر در آن محدوده جغرافیایی قرار دارد. آی پی های استاتیک برای مواقعی همچون بازی های آنلاین و VOIP که نیاز به شناسایی محل کامپیوتر می باشد، استفاده می شود. از لحاظ ایمنی آی پی های استاتیک به دلیل اینکه سریع تر شناسایی می شوند، خیلی سریع تر مورد حمله هکر قرار می گیرند.

آدرس های آی پی معتبر و غیر معتبر

اصطلاح دیگری که برای آی پی آدرس ها بکار برده می شود، valid و invalid است. آدرس هایی که به دستگاه های متصل به  اینترنت تخصیص پیدا کرده اند و می توان از این آدرس ها در بستر اینترنت استفاده نمود، آدرس های valid یا معتبر هستند و از سوی دیگر آدرس هایی که معمولا nv شبکه های کوچک تر به صورت محلی استفاده شده و نمی تواند در بستر اینترنت از این آدرس ها استفاده نمود، آدرس های invalid یا نامعتبر گفته می شود.

آدرس آی پی های عمومی و خصوصی

تقسیم بندی دیگری که برای آدرس های آی پی استفاده می شود، دسته بندی private و public است. آدرس های عمومی در واقع آدرس آی پی هایی هستند که علاوه بر اینکه در شبکه از این آدرس استفاده می شود، می توان در شبکه اینترنت نیز از این آدرس آی پی استفاده نمود. اما آی پی های خصوصی را فقط می توان در شبکه های خصوصی استفاده نمود. برای اینکه این قضیه برای شما روشن تر شود، فرض کنید شما 10 عدد کامپیوتر در شرکت دارید و می خواهید با این 10 کامپیوتر به صورت همزمان به اینترنت دسترسی پیدا کنند. برای دسترسی این کامپیوترها به اینترنت، این سیستم ها باید به دستگاهی که شبکه اینترنت بر روی آن وجود دارد، وصل شوند. بنابراین همه این سیستم ها با آدرس آی پی همان دستگاه که نوعی آی پی عمومی است، به اینترنت متصل می شوند.

Broadcast چیست؟

 

شاید شما بارها کلمه Broadcast را شنیده باشید اما با معنا و مفهوم این واژه آشنایی نداشته باشید. Broadcast به معنی پخش همگانی است و بسته ای است که به همه گیرنده ها در شبکه ارسال می شود. آدرس آی پی Broadcast به گونه ای است که قسمت شماره میزبان شبکه با توجه به نوع subnet mask مقدار یک دارد. معمولا آخرین آی پی آدرس شبکه، به عنوان آدرس Broadcast در نظر گرفته می شود. این آدرس آی پی برای ارسال بسته به همه اعضای موجود در یک شبکه استفاده می شود.

سرویس نام دامنه

سرویس نام دامنه یا همان DNS یکی از مهمترین سرویس هایی است که در دنیای اینترنت برای تبدیل نام دامنه به IP Address استفاده می شود. در واقع همانگونه که گفته شد، در دنیای اینترنت میلیون ها سیستم وجود دارند که اگر بخواهید آدرس آی پی همه این سیستم ها را حفظ کنید، کاری بسیار دشوار و ناممکن است. بنابراین سرورها و سیستم ها گاهی با نام دامنه در اینترنت ظاهر می شوند. مثلا سایت گوگل را همه مردم با آدرس همیشگی آن یعنی google.com می شناسند. این در حالی است که آدرس آی پی گوگل، چیز دیگری است و چون بخاطر سپردن این آدرس آی پی سخت است مردم از همان نام دامنه برای ارتباط برقرار کردن با سیستم ها و سروهای گوگل استفاده می کنند. در این حالت، DNS کار را برای شما راحت تر نموده است و در اینترنت نام دامنه را به آی پی آدرس معادل آن تبدیل می کند. سرورهای DNS برای پیدا کردن آدرس آی پی معادل هر نام دامنه، بانک اطلاعاتی موجود بر روی سرورهای خود را جست و جو کرده و آی پی معادل این نام را برای شما بارگذاری می کند. حتی اگر اطلاعات این نام دامنه در یکی از سرورها وجود نداشته باشد، این اطلاعات را از سایر سرورها برای شما بارگذاری می نماید.

روش های پیدا کردن آدرس آی پی

حال که با مفهوم آی پی آدرس آشنا شدید، حتما برای شما هم جالب است که بدانید آی پی آدرس سیستم شما چیست. برای این منظور روش های مختلفی وجود دارد که می توانید از یکی از آن ها استفاده کنید.

  • اولین راه برای فهمیدن آدرس آی پی خودتان این است که پس از اتصال به اینترنت، وارد سایت گوگل یا بینگ شده و در قسمت کادر جست و جو، ip address را وارد کرده و کلید جست و جو را بزنید. پس از جست و جوی گوگل، آی پی شما در مقابل پیام Your public ip address نمایش داده می شود.
  • راه دیگر برای نشان دادن آی پی آدرس سیستم شما این است که از طریق صفحه مودم این آدرس را پیدا کنید. برای این منظور ابتدا به صفحه مودم خود دسترسی پیدا کنید. معمولا برای دسترسی به صفحه مودم باید در مرورگر وب آی پی 92.168.1.1 را وارد کنید. پس از وارد شدن به صفحه تنظیمات مودم، از قسمت status می توانید شماره آی پی خود را ببینید.
  • یکی از راه های بسیار ساده برای پیدا کردن آدرس آی پی، استفاده از برنامه cmd است. برای باز کردن این برنامه، عبارت cmd را ابتدا در پنجره Run وارد کرده و سپس وارد برنامه شوید. سپس با تایپ دستور ipconfig به راحتی می توان آی پی سیستم خود را مشاهده نمایید.
  • راه دیگر برای پیدا کردن آدرس آی پی، استفاده از network connection است که شما به سادگی می توانید در قسمت status آی پی خود را مشاهده کنید.

نحوه تغییر آدرس آی پی

معمولا تغییر آدرس آی پی از طریق سرویس های واسطه انجام می شود. اما شما گاهی نیاز دارید تا  به دلایل مختلف، آی پی خود را تغییر دهید. شاید در ابتدا تصور کنید که این کار امکان پذیر نیست، اما باید بدانید که به سادگی می توان آی پی سیستم را تغییر داد. برای این منظور ابتدا cmd را باز کرده و دستور ipconfig/release را تایپ کرده و با دستور exit از برنامه خارج شوید. جالب است می توانید از طریق My network places آدرس آی پی مورد نظر خود را در قسمت Use the following ip address وارد کنید و برای ست کردن subnet mask کافیست کلید تب را فشار دهید تا سیستم به صورت خودکار خودش subnet mask را ست کند. در پایان نیز بر روی ok کلیک کنید تا این آی پی آدرس برای شما ثبت شود.

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *